Zierhier de eerste column van een tweewekelijkse reeks die tot de ONCS van 2012 zullen volgen. Veel leesplezier (:
Verbreding.
Ik heb het hier niet over datgene waar de gemiddelde student al snel na het op kamers gaan mee geconfronteerd wordt (broekmaatjes meer en wegschietende shirtknopen) maar juist hetgeen dat dit fijne proces van zelfstandigheid mogelijk maakt.
Onder verbreding versta ik hier alles wat ‘de student’ buiten zijn BSc vakkenpakket doet.
Tijdens je studententijd wordt je op de ene of andere manier een richting in gevormd tot de persoon die je de rest van je leven gaat zijn. Voor het eerst moet de universitaire student het doen zonder de huiswerkbegeleiding en sociale controle die hij van de middelbare school gewend is. Heb je je ‘huiswerk’ niet af? Een docent zal het een worst zijn. Ben je je eerste kwartaal niet op komen dagen?
Verder dan een paar verdwaasde Facebookberichten van je mentorbroertjes/zusjes zal het niet komen. They couldn’t care less. Studeren doe je voor jezelf.
Anyway, weer terug naar het eerste punt,verbreden.
Ambitie is wat bepaalt hoe een student zijn studie, BSc op zak, weer verlaat.
Geen ambitie: de gelukkige genius haalt ‘t allemaal net, de rest vind ‘t allemaal wel best of voert geen ruk uit vanwege desinteresse: probeer het maar op HBO en vervolgens MBO.
Wel ambitie: de ambitieuze student laat zien dat hij meer wil en niet per sé volledig genoegen neemt met het aangeboden programma. De ambitieuze student gaat in besturen, raden, commissies, gaat bij een studentenvereniging of zoekt een bijbaan aansluitend aan de studie (of juist totaal niet).
Met uitzondering van het laatste hebben al deze activiteiten een interessante gemene deler: contacten met mensen buiten de studie en in het bijzonder het ontwikkelen van competenties die níet binnen het curriculum vallen.
Neem een verenigingsbestuur.
Naast de in de politiek steeds aangehaalde en bekritiseerde borrels en feesten houden zij wel een vereniging draaiende. Hier komt meer bij kijken dan een eerste instantie lijkt. Onverwachte problemen oplossen, sponsoronderhandelingen voeren en deftige begrotingen in elkaar draaien met daarnaast vaak de helft van de bestuursperiode wél effectief in EC’s omzetten gaat nu eenmaal niet zo goed als je onderwijl zachtjes de Jägermeister van de dag ervoor op zit te braken. Toch is uit statistieken het eerste scenario realistisch gebleken. Ra ra politiepet.
Zo’n sponsoronderhandeling gebeurd met een vertegenwoordiger van een bedrijf, een rasechte alpha met plenty sociale skills. Sta je dan als social noob beta te wezen. Leermomentje..
Een begroting opstellen en er achter komen dat er toch wel enórm veel verschillende facetten zijn aan een organisatie. Hmm, misschien toch maar eens zo’n postje ‘onvoorzien’ op mijn eigen shit-onverwachte-uitgave-wat-nu-thank-god-dat-het-weer-de-24ste-is-ING studentenrekening meenemen.
Goh, een student heeft een flink meningsverschil met een docent, hoe gaan we dit voor beide partijen bevredigend oplossen?
Kortom, allemaal scenario’s die je palet professioneel toepasbare vaardigheden verbreden.
Met de recente kabinetswijzigingen en de in de pijplijn zittende plannen wordt juist deze creativiteit, orginaliteit en flexibiliteit en daarmee de kwaliteit van de ambitieuze student beperkt.
Het risico lopen 3000 euro extra te moeten betalen? Mwa, ik kan beter op safe spelen en daarnaast een paar uur per week werken zodat ik later een hypotheek kan nemen. Ja, zelfs dát wordt al toegepast.
De studieschuld wordt zwaar meegewogen in de hypotheekaanvraag en dat naait de student die op basis van de IB-groep brochure zorgeloos dachten te kunnen lenen dubbel.
Kijk nu, als chemicus, eens om je heen en ga eens nadenken wat voor afgestudeerde personen je over een paar jaar zou zien als zij niet deze nevenactiviteiten zouden doen. Je zult hopelijk net als ik
tot de treurige conclusie komen dat eenieder die afstudeerd weinig uniek is.
Stel je (in deze recessie tijd geen rare situatie) een sollicitatie voor met 10 kandidaten met hetzelfde papiertje, een BSc, op hun CV. Dan vormt een bestuur, commissie of raad een flinke meerwaarde, het maakt je uniek.
Wat ik in deze column probeer duidelijk te maken: Juist voor chemici, die in de regel tijdens hun studie weinig in contact komen met het werkelijke bedrijfsleven (let wel, chemiesector = geld) zijn verbredende extracurriculaire activiteiten van groot belang.
Halbe Zijlstra, wakker worden!
Geschreven door: Ivo van den Nieuwenhuizen; langstudeerder en desondanks tóch wedstrijdcommissaris ONCS 2012.